U bent hier

Culturele spelregels

afbeelding van elze

Wie zei dat je het verleden niet moet oprakelen? Dat je je [voor]familie en jezelf dat niet kunt aan­doen? Dat schuld­ge­voe­lens on­no­dig zijn en slecht? Dat je je [voor]ouders en jezelf ten allen tijde moet res­pec­te­ren, ook als zij of jij dat niet verdienen? Dat je emoties vooral niet moet oprakelen? Dat je nooit meer kunt veranderen, dat je nou een­maal ge­worden bent die je bent? Dat slechte mensen altijd slecht zijn en goede altijd goed? Wie doet alsof ie logisch en redelijk intelligent handelt maar blijkt een kwaad­-aar­dig con­for­me­rend leeg­hoofd die alleen nog maar op­per­vlak­kig ikke, ikke en de rest kan stikken ver­maak wil met anderen die net zo zijn als zij? Wie wil het ge­schie­de­nis­boek liever gesloten houden en alleen nog maar kijken naar het he­den?

Dit boek brengt je terug in de oertijd, naar de jager en de verzamelaar, de grondleggers van de familie­hiërarchie. Het richt de aandacht op de grote en ver­nie­ti­gen­de in­vloed die de wil-van-­de-sterk­ste egoïst heeft op de per­soon­lij­ke en maat­schap­pe­lij­ke po­sitie van anderen. Het onderzoekt de over­le­vings­stra­te­gie­ën, vergelijkt verleden en heden, analyseert de we­ten­schappelijke argu­men­ten met betrekking tot verwachtingen en emoties, ver­kent de metho­des die de sterkste han­teert om zijn of haar zin door te druk­ken en ontleedt de gevolgen daarvan.

Met andere woorden, dit boek gaat over egocentristen die samen met een leger egoïsten om zich heen, de we­reld hyena-achtig naar de wil van de sterkste leeuwenhand zetten. Het onder­zoekt oor­zaak en gevolg van een hiërarchisch conformerende mensheid die maar verslaafd blijft aan wils­krach­ti­ge lei­ders en willoze dienaren, die met oorlog en [wed]strijd steeds ex­tre­mer ja­gen op meer, meer, meer. 

Reactie toevoegen