U bent hier

Uitleiding

afbeelding van Elze

'Denk erom, die boom is giftig, pas op dat je niet van die vruchten eet, die zijn dodelijk', zegt moeder tegen haar dochter. Van die ander mag je wel eten, die kan geen kwaad, die is wel goed. Die is zelfs gezond. Die houdt je jong'.
'Weet je wat dat voor bomen zijn?', vraagt vader die de woorden ge­hoord heeft aan zijn dochter, als zijn vrouw uit het zicht verdwe­nen is. 'De goede boom en de kwade boom', antwoordt zijn dochter, trots op haar nieuw ver­wor­ven kennis. De boom der kennis van goed en kwaad en de boom des levens', verbetert hij. 'De boom des levens laat je eeuwig le­ven. Als je van de boom der kennis eet, weet je precies wat goed en kwaad is. Laat je dus niks wijs­ma­ken', zegt hij raad­sel­achtig, terwijl hij zijn weg ondoorgrondelijk vervolgt, zijn dochter verward achterlatend.

Met een pennestreek [of een eigenzinnige vertaling] krijgt een verhaal een nieuw gezicht. Een denkbeeldig gezicht, bijvoor­beeld van een va­der die met neu­tr(in)­ale vroed­vrouwtechnieken als Socratisch uitgangspunt anderen de [zelf]­ken­nis van een kwaad gen(i)us wil laten op­doen. Een beet­je ver­baal du­wen, masseren, afremmen, laten stop­pen.... In de lijn van zijn duistere voor­ganger Heraclitus* met zijn conflictzoekende universum vol door lo­gos gecoördineerde te­gen­stel­lin­gen en de illusionaire twee-eenheidsStaat van zijn opvolger Plato*, was de filosoof So­cra­tes* er meester in om je met soort­gelijke cryp­ti­sche vra­gen en ant­woor­den op een dwaalspoor te bren­gen. Ook de ver­af­gode [voor­]va­der van de Jo­den, de Chris­telijk* gezalf­de zoon [Chris­tus is La­tijns voor ge­zalf­de] en de on­per­soon­lij­ke, niet na­der te de­finiëren God van de Mos­lims en hun profeet schij­nen daar een goddelijk handje van te heb­ben. Weten ook van de 'god­de­lij­ke drie-­eenheid' – de Joodse denk­beel­den van de va­der, en de daaruit voort­vloei­ende, Christelijke voor­waar­den van de zoon en Is­la­mi­tische ge­woon­tes van de heilige geest – geen kwaad.
Zelfs niet als.. ziekelijk a-narc(h)istische denk­beel­den als men­sen maken naar ons beeld en ge­lij­ke­nis* op­dat zij heersen over de aarde en alles wat daar in, op en boven leeft en degenen die dat niet doen, die daar de pest aan hebben, zo niet ha­ten, oog om oog, tand om tand*met de wraak van het zwaard* pes­te­rig ver­gel­den-zoals die god­de­lij­k machts­be­lus­te vader van de Egyptisch ver­slaaf­de Joden zei –
worden be­ant­woor­d met... zie­ke­lijk con­formistische voorwaarden als on­voor­waar­delijk vriend­jes blijven met de ge­ne­tische bron van de machtsbe­lus­te denk­beel­den, door de wraak­zuch­tige ook je an­dere wang toe te ke­ren -zo­als die zijn god­delijke vader aan­bid­dende zoon van de Chris­te­nen deed [want hij was dankbaar dat hij naar het beeld en de gelijkenis van een goddelijke va­der geschapen was, kon hij ook heer­sen over de aarde] –
en.. zie­ke­lij­k com­mu­ni(s­ti)­cerende gel­dings­drang-­ge­woon­tes als gees­te­lijk on­voor­waar­de­lijk vriend­jes blij­ven met zie­ke­lij­ke denk­beel­den en li­cha­me­lijk, oog om oog, tand om tand haat met wraak te ver­gel­den door an­der­en net zo zie­ke­lijk de andere wang toe te la­ten ­ke­ren als de hei­li­ge geest van de Mos­lims, die Al die-genen die machts­be­lus­te denk­beel­den gees­te­lijk aan­bid­den wi­llen of moeten, licha­me­lij­k één nar­cistisch conformerende IDentiteit vol sa­dis­ti­sche denk­beel­den, ma­so­chis­ti­schevoorwaarden en sa­do­ma­so­chis­ti­sche gedragscodes en ge­woon­tes laat zijn.
Ook al bren­gen ze daardoor geen vre­de maar het denk­beel­dige zwaard*... van machts­be­lus­te va­ders die je met He­ra­cli­ti­sche ver­deel en heers tech­nie­ken faraotisch straf­fen met de vre­se­lijkste din­gen, zoals voort­durend beest­ach­tig opjagen en kruis-­ig-­en met de Egyp­ti­sche ver­sla­ving aan 'hunmachts­be­lus­te denk­beel­den en an­ti­lichamen, als je je niet net zo con­form-­lis­tisch on­derwerpt aan het ko­pie-­lis­tische denk­beeld van, on­der on­voor­waardelijk ge­ac­cep­teer­de ge­lij­ke­nissen, heer-­s-­zuch­ti­ge nar­cis­ten­ge­woon­tes* creëren als de goddelijke va­der van... en Sa­ra en Abra­ham.

Kortom: je bent denkbeeldig goddelijk filosofisch ge­waar­schuwd ;-),

  1. als je de denkbeelden van evolutionaire po­li­tiek be­drij­ven­de fa­mi­lie­lei­ders en/of familieleden en anderen on­voor­waar­delijk ac­cep­teert;
  2. als je NIET al je eigen en ge­ïnternaliseerde denkbeelden kritisch on­der­zoekt omdat je mo­ti­vatie (on)­bewust re­ti­cu­lair ge­hecht is aan de evo­lu­tio­naire denkbeelden en daar­uit voort­vloeiende voor­waar­den, gedragscodes en ge­woon­tes van de net­wer­ken van een kwaad gen(i)us van vroe­ger en nu;
  3. als je NIET al­leen het goede wil behouden omdat je – onder het mom: wat niet weet wat niet deert, is voor diverse partijen beter– je al dan niet goede le­ven ook in de toe­komst ge­we­ten­loos wenst te ­hou­den en te ont­wik­ke­len;
  4. als je je zelf verzamelde denk­beel­den van jouw en anderen on­voor­waar­de­lijk accepteert om on­der de voor­waar­de van on­voor­waar­de­lij­ke ac­cep­ta­tie-gewoontes een door gewetenloze netwerken ge­ac­cep­teerde IDentiteit te wor­den;

is een mentale knoop van in- en externe denkbeelden, voorwaarden, gedragscodes en ge­woontes, dan wel een in­tern en extern – geestelijk en li­cha­me­lijk -ge­sple­ten per­soon­lijkheid je lot. Zit je neu­tr(in)aal ge­van­gen in een gordiaanse Isis-­knoop van machts­beluste denkbeelden onvoorwaardelijk aan­bidden door nar­cistische geldingsdrang met conformistische gewoontes te belonen.

En dan ben je in de neutr(in)ale wereld gelogeerd. Kun je nooit meer In­di­vi­du­ele denk­beel­den, so­cia­le voorwaarden en ver­ant­woorde gedragscodes en gewoontes zelf­standig con­tro­leren op rechtvaardige af­stem­ming en onrechtvaardige denk­beel­den, voor­waar­den, gedragscodes en ge­woon­tes als ongewenste indringers eli­mi­ne­ren, al­vorens er het etiket 'mijn IDentiteit' op te plakken. Want dat is het ge­volg als je niet of niet voldoende zelf nadenkt. Of wel na­denkt en zelfs van ge­dach­ten wis­selt maar je voorhoofd vervolgens ge­ho­rig on­derwerpt aan het evo­lu­tio­nai­re geheugen uit je achterhoofd, omdat je niet ge­con­fronteerd wil wor­den met de loodzware gevolgen als je je individuele denk­beelden zelf­stan­dig be­heert. Leg je binnen de kortste keren ook het neu­tr(on)­ale loodje voor ie­der­een die zijn vijanden niet a(u)­to­ma­tisch neut­r(in)­aal lief­heeft. Voor iedereen die in­di­vi­du­e­le denkbeelden en daaruit voort­vloei­ende voor­waar­den, gedragscodes en ge­woon­tes aan zijn of haar fysiek evo­lu­e­rende entiteit mo­le­cu­leert en dat – als IDentiteit – a(u)tomatisch assertief be­schermt en als zodanig door het leven gaat. Staan je eigen denk­beel­den, voorwaarden, gedragscodes en ge­woon­tes elektronisch buitenspel. Net als [die van]neutrino's. Die zijn ook ge­wo­gen en te licht be­vonden.
[Zouden ze daarom iedere seconde in grote getale door ons heen sjezen? Pro­beren ze ons duidelijk te maken dat die evo­lutionaire no­ten­dop niks voor­stelt? Want die we­ten­schap­pers kunnen wel zeg­gen dat die kleine op­don­ders die met mil­jar­den tegelijk door je heen schie­ten, geen kwaad kun­nen maar die hebben er ook nog geen snaar­the­o­rie van be­gre­pen. Die denk­beel­den maar wat. Schie­ten denkbeeldige bood­schap­pen met neu­trinale bood­schap­pers, terwijl ze vol­le­dig in het don­ke­re netwerk tasten over hun be­doe­lin­gen. Dat heb je met die hoofden, zweven voort­du­rend in een neut­r(in)aal net­werk dat als een conformist van gedaante verandert zodra de omgeving ver­an­derd. Zijn energie­slur­pers. Krijg je duistere denk­beel­den van. Van die He­raclitische dat neutri(na)le denkbeelden a(u)tomatisch leiden.. tot intrin­sie­ke en extrinsieke ge­woon­te-­conflicten.]
Volgens de recht-van-de-sterkste filosofie is immers alles ge­oor­loofd; mits je dat toepast vol­gens neutr(in)aal evo­lu­e­ren­de denk­beel­den natuurlijk, want alleen zo kun je an­der­en schaamteloos over­halen, over­troe­ven en on­der­wer­pen aan jouw grenzeloos heer­szuchtige denk­beelden, alleen zo kun je tot in lengte der da­gen[zelfs als je fy­siek al­lang bent ver­gaan]de dirigent over de contrapuntische [= tegenstemmende] denk­beelden en daar­uit voort­vloei­ende voorwaarden, gedragscodes en gewoontes van anderen zijn, alleen zo kun je de wil, het kunnen en het doen en laten van anderen van een afstand besturen, al­leen zo kun je de, al dan niet hu­maan-­recht­vaar­dige, eigen denk­beelden en -stemmen van anderen roem­loos ten on­der laten gaan, want al­leen zo ben je [een] Antiek[e] wijs­[geer], al­dus de op neu­tr(in)­ale wijze do­mi­ne­ren­de leiders van de evo­lutietheorie.

En daar zit je dan met je geestelijk continue van alles en nog wat neut­r(in)a­li­se­rende denk­beel­den, voor­waar­den, gedragscodes en ge­woon­tes in je lichamelijk con­ti­nue tegengesteld evoluerende notendop. Het leek zo mooi, on­voor­waar­de­lij­ke acceptatie. Ik ac­cep­teer de denkbeelden, en daar­uit voort­vloei­en­de voor­waarden, gedragscodes en gewoon­tes van al dan niet god­de­lijke [voor]­ouders en/of an­der­en on­voor­waar­delijk en ik verwacht dat an­der­en dat ook doen. 'IK ben die ik ben' en 'wij zijn die wij zijn', roepen de aanhangers van on­voor­waar­de­lijke ac­ceptatie vol vuur. Dat ze zich daarmee reticulair in hun eigen op­perhoofd vast­bij­ten zijn ze zich niet be­wust. Daar hebben ze geen boom der ge­we­tens­ken­nis van gegeten, want 'wat niet weet, wat niet deert, als ik niet controleer of mijn denkbeelden recht­vaardig, mijn voor­waar­den redelijk en mijn gedragscodes en ge­woon­tes niet be­scha­di­gend zijn of niet, hoef ik ook geen verantwoording af te leg­gen over mijn doen en laten. Dan “hab ich nicht gewusst” wat er zich voor oor­logs­zuch­tigs in mijn ach­ter­hoofd in de ach­tertuin van een giftig net­wer­ken­de fa­mi­lie-maatschappij af­speel­de'..... denken ze.
Iemand die se­lec­teert accepteert namelijk niet on­voor­waar­de­lijk, of dat nu ei­gen denkbeelden, voor­waar­den, gedragscodes en gewoontes zijn of die van an­der­en, of dat nu natuurlijk en effectief is of creatief. En ie­mand die on­voor­waar­de­lijk ac­cep­teert, selecteert geen denk­beel­den, voor­waar­den, gedragscodes en gewoontes. Die vindt al­les best. Die laat vaders water rustig over Noachs akker lopen. Die be­scha­digt en laat beschadigen. Die offert zichzelf en an­der­en voortdurend op als heerser en hulp, ook al is dat een medullaans kruis.
Met andere woor­den, onvoorwaardelijke acceptatie leidt gen-etisch tot Nyx. Dat is een god­de­lijk sa­ta­nisch denkbeeld dat je dient... te accepteren. Oftewel aan­vaar­den, of je er bij neer­leggen, want dat betekent accepteren letterlijk. Ac­cep­te­ren is het ge­volg van de keuze uit de selectie wel of niet. Je zou het im­mers ook niet kun­nen doen. Aan acceptatie gaan dus altijd drie stappen voor­af: een se­lectie, een afweging en een keuze. Iets of iemand on­voor­waar­de­lijk ac­cep­teren is de keu­ze maken om geen voor­waar­den te stellen. Als ik mijn denk­beel­den on­voor­waar­delijk ac­cep­teer heb ik de keuze gemaakt om geen voor­waarden aan mijn denkbeelden te stel­len, ook als dat ongewenste gevolgen voor mij en anderen heeft. Ik laat mijn denkbeelden rustig door mijn hoofd en dat van an­der­en stromen. Als ik [de denkbeelden van] anderen on­voor­waar­delijk ac­cep­teer geef ik hun de ruim­te om te doen en laten wat ze willen, zelfs als dat on­ge­wen­ste gevolgen voor mij en an­der­en heeft. Ik laat hun denkbeelden rustig mijn hoofd en dat van an­der­en krui­sen. Zelfs als ik de denkbeelden van anderen wel maar die van mezelf niet on­voor­waar­de­lijk ac­cepteer en mijn le­ven zelf manage en controleer, laat ik de denkbeelden van an­deren on­ge­remd in mijn in­vloed­sfeer; geef ik ze macht over mijn doen en mijn la­ten en daar­mee – auto-immuun – over mijn re­sul­ta­ten. Ook het toeval wordt door on­voor­waar­de­lijk ge­ac­cep­teerde denkbeelden een goddelijk dan wel satanisch im­puls-­hand­je geholpen. Het ge­volg is dat ik de con­tro­le over mijn denkbeelden en wil kwijt ben. En ook zelf kunnen, zelf doen en zelf­ma­na­ge­ment heb ik niet meer in mijn her­sen­hand. Dat doen de bewust en 'toe­val­li­g' sturende denkbeelden van anderen voor mij. 'Ik ben die ik ben' blijkt 'ik ben die anderen wil­len dat ik ben' ge­wor­den.

En wie ben je dan? Je eigen zelf ont-wikkelde - oftewel je zelf uit­ge­kle­de, ge­analyseerde en gestructureerd aangeklede – denkbeelden, voor­waar­den, gedragscodes en ge­woon­tes, of een 'natuurlijke selectie' van de ge­ne­tisch-­historisch stu­ren­de denk­beelden, voor­waarden, gedragscodes en ge­woon­tes van [voor]ouders en an­der­en? Zeg het maar, wat is je IDentiteit? En wat wil je dat het is? Een In­tel­li­gent De­sign van de intern ontwikkelde denkbeelden, voorwaarden, gedragscodes en ge­woon­tes van jezelf, of een Effectieve Selectie van door anderen ge­zaai­de denk­beel­den, voorwaarden, gedragscodes en gewoontes die jij onvoorwaardelijk ac­cep­teert? Of wil je allebei? Wil je een intelligente vormgeving zijn van iemand die effectief selecteert wie en wat aan de voor­waarden van anderen vol­doet? Een In­tel­li­gent Design van een conformist die op 'na­tuurlijke' voor­waar­den in­di­vi­du­a­lis­ti­sche denkbeelden, voor­waar­den, gedragscodes en gewoontes se­lec­teert en dat on­voor­waar­delijk accepteert? En/of dat anderen wijsmaakt? Een door je ge­ne­tisch-historische familie op 'god­de­lijk Intelligent Designende' wijze ver­du­veld gen-iaal geDesignde kopie .... of een in­tern zelf ontworpen IDenteit?

Bezint dus eer je begint met onvoorwaardelijke acceptatie van de denk­beel­den, voorwaarden, gedragscodes en gewoontes van al dan niet goddelijke ouders en an­der­en. Voor je het weet moet je oog om oog, tand om tand het zwaard bren­gen om hun en jouw vij­an­den fy­siek en/of mentaal viraal te [laten] ver­moor­den, bac­te­rio­faag lief te heb­ben of op een an­dere 'fa­ge' wij­ze in te palmen en naar 'ei­gen'denk­beelden te zetten. Krijg je net zulke a-narcistisch con­for­me­ren­de IDen­ti­teiten van. Voe­len zich net zo god­de­lijk uit­ver­ko­ren als jij. Hoe kan het ook anders, ze con­for­me­ren zich immers aan alles wat van de a-narcistische [familie]toren blaast. Zo doen ze nooit iets fout. Staan ze bo­ven. We­ten ze niks van.... alles wat lager is. Of zijn ze vergeten. Daar­om hebben con­formisten ook geen ge­we­ten. 'Ich hab es nicht ge­wusst', zeg­gen ze als het on­aan­ge­naam wordt. Als ze de waarheid op tafel moeten leg­gen. Als ze hun kennis moe­ten delen. En waag het niet om daar iets van te zeggen. Om kritiek te hebben op hun gewetenloze denkbeelden, hoog­moe­di­ge voor­waar­den en BeesTachtige gedragscodes en ge­woon­tes. Daar hebben ze de pee in. Ze ge­dra­gen zich immers [als een] a-narcistisch Ou­der. Ze staan aan de Über­kant van Ich, om in de termen van Freuds Es-Ich-Über-Ich*, dan wel Id-­Ego-­Su­per­ego theo­rie te spreken. Ze zijn het Ich-stadium gepas­seerd, aldus de Kind-Vol­was­se­ne-­Ou­der theorie van Harris*. Ze reageren als een gees­telijk geneutri(na)liseerde informatie in li­cha­me­lijk ge­a(u)­to­ma­ti­seer­de ge­woontes trans­for­me­ren­de Id-entiteit die als een ruiter te paard ge­we­ten­loos Über Ich heen springt om Volwassen rea­ge­ren­de na­za­ten een Su­per­ego­cen­trisch Id-les­je in Ego-­lis­tisch rond­dar­rren te le­ren. Met die god­de­lijk Heraclitische moer als So­cra­tesks vroed­vrouw-­ende ge­van­ge­ne. Daar heeft de melk­zu­rig wer­kende fa­mi­lie­Staat na­me­lijk de Egyp­tisch ge­laagde mond Pla­toon­s van vol. Die spannen confor­mis­ti­sche Un­ter­men­schen als a-nar­cis­tische Über­men­schen voor een god­de­lijk com­mu­nis­tisch kar­re­tje.

Want zo creëer je 'vrij-­wil­lige' handlangers die alles wat on­aan­ge­naam is gauw weer ver­ge­ten. Zo for­mee­r je leu­genaars, struisvogels en familie­ge­hei­men. Zo fabriceer je een ge­we­ten­loos dic­te­ren­de familie-maat­schap­pij vol a-nar­cs­ti­sch denk­beel­den, conformis­ti­sche voor­waar­den en com­mu­nis­ti­sche fa­mi­lie­ge­woon­tes. Of­te­wel, zo kwee­k je een familie-maatschappij vol god­de­lijke egoïs­ten die met soort­gelijke diri­geerstokjes alles doen om alles wat ho­ger is een Pla­toon­tje lager te la­ten zingen en alles wat lager is de grond in te bo­ren. Zo hoor je er im­mers bij. Zo ben je óók een tweevoudig ge­sple­ten per­soon­lijk­heid, een Über-Ich, een 'gees­tig' Über­mensch met het zielige Ich als Es licha­me­lijke Un­ter­mensch. Oók een ge­we­ten­lo­ze die pa­tho­lo­gisch ja­loers is op men­sen met een gewe­ten. Oók een ge­we­ten­loze die de 'zon­den' van anderen afgunstig ver­geeft. In de hoop dat zij hun ge­we­ten net zo con­for­mis­tisch ver­lie­zen of a-nar­cis­tisch laten af­pak­ken als zij­zelf hebben ge­daan. Sa­men met de rest van So­cratesks a-nar­cistisch confor­me­ren­de fa­mi­lie-­maatschappij. Ten­zij.... Nieu­we keu­zes, nieuwe kansen.... Weet jij al hoe je je IDentiteit wil ma­na­gen, te midden van al die a-nar­cis­tisch con­for­me­rende Über-Unter-ID­entiteiten? Zo nee, dan begin je toch ge­woon van vo­ren af aan.

Er was eens een kind dat zich niks liet wijs­ma­ken....